Κριτική για το Πεδίο Ροής | Αλέξανδρος Μιχαήλ, literature.gr
«’Όλο το βιβλίο αποπνέει Ελευθερία. Μια Ελευθερία που σε ανακουφίζει και σε εμπνέει. Σαν από αλλού. Κι όμως ταυτόχρονα τελείως στο Εδώ και Τώρα.’ (…) Η οικονομία της αφήγησής της είναι γοητευτική. Κάθε διήγημα είναι ένα πολύ επιδέξιο, γρήγορο σκίτσο. Μας δίνει μόνο όση ακριβώς πληροφορία χρειαζόμαστε για να παρακολουθήσουμε με άνεση τη ροή της σκέψης (της) που τρέχει σαν ένα ποτάμι πάνω από τα πάντα. Η αφήγηση της έχει ένα matter-of-factness. Φαίνεται να διηγείται γεγονότα με μαθηματική ακρίβεια. Όχι όμως αμέτοχα. Έχει επεξεργαστεί το βίωμα, στέκεται σε απόσταση ασφαλείας από αυτό, αλλά μεταδίδει στο ακέραιο και αφοπλιστικά την αίσθηση της οικειότητας του βιώματος, δημιουργώντας κάτι σαν μέτα-αφήγηση.
Το προσωπικό είναι πολιτικό. Και αυτό το βιβλίο το αποδεικνύει ήσυχα, υπόγεια, σταθερά. Δεν διαπραγματεύεται το συλλογικό μέσα από μια σύγκρουση με την κοινωνία· το κάνει μέσα από τη σύγκρουση του ίδιου του εαυτού με τον εαυτό του. Κάθε ιστορία είναι η ανατομία μιας διαδικασίας απόφασης. Η ανατομία μιας επιλογής. Μιας επιλογής προς την ελευθερία – την ελευθερία όχι ως ένα άπιαστο αόριστο ιδανικό, αλλά ως την ιδανική επιλογή μέσα από το φάσμα των διαθέσιμων επιλογών που έχει κανείς στην τρέχουσα ροή της βιωμένης συνθήκης της εν εξελίξει ζωής του. Ταυτόχρονα είναι μια σπουδή στη σχέση – και, διαμέσου της σχέσης, μια σπουδή στον εαυτό.
Οι χαρακτήρες βρίσκονται σε μια διαρκή εσωτερική διεργασία προς μια απόφαση: πώς να υπάρξω; Πώς να ζήσω πιο αυθεντικά; Πώς να επιλέξω εμένα, χωρίς να προδώσω τον άλλον; Σκέφτονται και νιώθουν ανοιχτά, με όσο περισσότερη ειλικρίνεια μπορούν να αντέξουν. Και αυτό, στον κόσμο που αντιλαμβάνομαι πως ζούμε, είναι σπάνιο. Και υποδειγματικό. Η τόσο άρτια ανατομία του εσωτερικού τους διαλόγου – της αγωνίας για ελευθερία που τους τυραννά – γίνεται για τον αναγνώστη ένας καθρέφτης για να κοιτάξει τον εαυτό του, να αναστοχαστεί τους δικούς του εσωτερικούς διαλόγους και να αναρωτηθεί πού και πώς στέκεται μέσα στο αναγκαστικά διαρκώς πολιτικά φορτισμένο συνεχές πεδίο ροής της ανθρώπινης εμπειρίας. Και αυτό, στην εποχή μας το βρισκω όχι απλά επαναστατικό, αλλά και επιτακτικά απαραίτητο.»
Αλέξανδρος Μιχαήλ, literature.gr https://www.literature.gr/tag/pedio–rois/
https://www.literature.gr/pedio-rois-tis-ninas-rapi-olo-to-vivlio-apopneei-eleytheria-kritiki/
